FB BIP
 
OGŁOSZENIA
 
NOWOŚCI NA STRONIE
 
NAJNOWSZE ZDJĘCIE
W galerii
znajduje się
10303 fotografii
posegregowanych
latami
lub w albumach
tematycznych...

 
Nawigacja
V. Święta   Turystyka


Turystyka




  Turystyka to zjawisko przestrzennej ruchliwości ludzi, które związane jest z dobrowolną zmianą miejsca pobytu, środowiska i rytmu życia. Obejmuje całokształt stosunków i zjawisk związanych z ruchem turystycznym.
  Słowo turystyka pochodzi od francuskiego pojęcia tour, które oznacza wycieczkę, podróż kończącą się powrotem do miejsca, skąd nastąpił wyjazd. W XVIIw. mianem tourist określano uczestników podróży po kontynencie europejskim (tzw. grand tour), podejmowanych przez arystokratyczną młodzież angielską, która po ukończeniu szkoły średniej wyjeżdżała m.in. do Francji i Włoch w celu kontynuacji nauki.
  Światowa Organizacja Turystyki definiuje turystykę jako ogół czynności osób, które podróżują i przebywają w celach wypoczynkowych, służbowych lub innych nie dłużej niż rok bez przerwy poza swoim codziennym otoczeniem, z wyłączeniem wyjazdów, w których głównym celem jest aktywność zarobkowa wynagradzana w odwiedzanej miejscowości.


  Światowa Organizacja Turystyki (ang. United Nations World Tourism Organization, UNWTO) to organizacja wyspecjalizowana ONZ, zajmująca się kwestiami związanymi z turystyką, m.in. statystykami ruchu turystycznego. Powstała w 1975r. z przekształcenia Międzynarodowego Związku Oficjalnych Organizacji Turystycznych (UIOOT). Jej siedziba znajduje się w Madrycie.
  UNWTO należy do jednych z najważniejszych organizacji międzynarodowych. W 2009r. zrzeszała 154 państwa reprezentowane przez turystyczne organizacje rządowe. Polska jest członkiem Światowej Organizacji Turystyki od 1975r., tj. od daty jej powstania, jako jedno z państw-założycieli ONZ.
  Z powodu częstego mylenia World Tourism Organization z World Trade Organization (Światowa Organizacja Handlu), Zgromadzenie Generalne ONZ postanowiło zmienić nazwę i skrót na UNWTO.
  UNWTO odgrywa ważną rolę w promowaniu rozwoju odpowiedzialnej, zrównoważonej i uniwersalnie dostępnej turystki, poświęcając szczególną uwagę interesom krajów rozwijających się.
  Organizacja wspiera wdrożenie światowego kodeksu etycznego dla turystyki z uwzględnieniem zabezpieczenia, że kraje członkowskie i sektor biznesowy zmaksymalizują pozytywne efekty turystyczne na tle ekonomicznym, społecznym i kulturowym i całkowicie wykorzystają jej benefitów minimalizując negatywne, społeczne i środowiskowe efekty.


  Turystyka jest zjawiskiem złożonym i wielopłaszczyznowym, które odnosi się do wielu aspektów życia człowieka. Dzięki turystyce człowiek regeneruje siły fizyczne i psychiczne, poznaje świat oraz kształtuje swoją osobowość. Turystyka stanowi także formę działalności gospodarczej, w ramach której wykształciły się różnego rodzaju usługi turystyczne oferowane podróżnym spośród których największe znaczenie mają: usługi noclegowe, usługi gastronomiczne oraz usługi transportowe.
  Ze względu na swoją złożoność turystyka jest przedmiotem badań wielu dyscyplin naukowych: geografii (geografia turyzmu), psychologii, socjologii, pedagogiki, ekonomii (ekonomika turystyki), marketingu (marketing turystyczny), antropologii, historii, prawa, architektury (architektura krajobrazu), urbanistyki, ochrony środowiska, medycyny oraz etyki.
  Turystyka stanowi przedmiot badań w następujących aspektach:
  *  przestrzennym (migracje turystyczne, zagospodarowanie turystyczne);
  *  ekonomicznym (rynek turystyczny, usługi turystyczne, skutki gospodarcze rozwoju turystyki);
  *  psychologicznym (potrzeby człowieka, motywy podjęcia podróży, cele podróży, przeżycia i zachowania w docelowym miejscu pobytu);
  *  społecznym (relacje między turystami a społecznościami odwiedzanymi, stereotypy społeczne, więzi społeczne);
  *  kulturowym (turystyka jako funkcja kultury, oddziaływania między kulturą reprezentowaną przez turystów a kulturą społeczności odwiedzanych).

  Podstawowym kryterium podziału turystyki jest główny motyw podróży osoby wyjeżdżającej. Przy tym kryterium wyróżnia się następujące rodzaje turystyki:
  *  turystyka poznawcza (np. przyrodnicza, polarna, krajoznawcza, kulturowa, etniczna, kulinarna, lingwistyczna);
  *  turystyka wypoczynkowa (np. rozrywkowa, agroturystyka, clubbing);
  *  turystyka kwalifikowana (np. piesza, ekstremalna, żeglarska, nurkowa, motocyklowa);
  *  turystyka zdrowotna (np. uzdrowiskowa, medyczna, spa);
  *  turystyka biznesowa (np. podróże służbowe);
  *  turystyka religijna (np. pielgrzymka).

  Poza głównym motywem wyjazdu, stosowanych jest wiele innych kryteriów podziału turystyki, np.:
  *  liczba uczestników (turystyka indywidualna, turystyka zbiorowa);
  *  wiek uczestników (np. turystyka szkolna, turystyka studencka, turystyka seniorów);
  *  środek transportu (np. turystyka rowerowa, turystyka motocyklowa, turystyka samochodowa, turystyka autokarowa, turystyka kolejowa, turystyka lotnicza);
  *  czas pobytu (turystyka krótkoterminowa, turystyka długoterminowa);
  *  miejsce zakwaterowania (turystyka hotelowa, turystyka parahotelowa);
  *  pora wyjazdu (turystyka zimowa, turystyka letnia);
  *  sposób organizacji wyjazdu (turystyka zorganizowana, turystyka niezorganizowana);
  *  używany sprzęt turystyczny (np. turystyka narciarska, turystyka kajakowa, turystyka wspinaczkowa).

więcej


Historia turystyki na świecie

  Pierwsze podróże o charakterze turystycznym pojawiły się w Starożytnym Egipcie. Ludzie przemieszczali się aby brać udział w obchodach świąt religijnych oraz podziwiać ogromne budowle, zwłaszcza piramidy.
  Cele religijne dominowały w podróżach podejmowanych przez starożytnych Greków, którzy udawali się głównie do wyroczni w Delfach oraz świątyni Zeusa w Olimpii. Poza tym tysiące osób przybywało na rozgrywane co cztery lata igrzyska olimpijskie. W starożytnej Grecji nie budowano dróg, dlatego zdecydowana większość wypraw odbywała się drogą morską.
  Całkiem inaczej sytuacja wyglądała w starożytnym Rzymie, który pokrywała gęsta sieć dróg i zajazdów, a kwestie bezpieczeństwa podróżujących regulowano w przepisach prawnych. Rzymianie dla celów leczniczych i wypoczynkowych udawali się do rozmieszczonych na obszarze całego Imperium kurortów, spośród których największą popularnością cieszyły się: Baden, Baile Herculane, Vichy, Baiae, Neapol, Capri, Bath, Puteoli.

  Średniowiecze przyniosło ze sobą zastój w wielu dziedzinach gospodarki i kultury. Najważniejszymi motywami podróży były wówczas motywy religijne. Chrześcijanie podróżowali głównie do Rzymu, Ziemi Świętej i grobu apostoła Jakuba w Santiago de Compostela. Pielgrzymowali również hinduiści i buddyści, natomiast wyprawy Arabów podejmowane były najczęściej w celach handlowych. Młodzi europejscy arystokraci wyjeżdżali po nauki do zagranicznych uniwersytetów aby poszerzać swoją wiedzę (m.in. Uniwersytet Boloński, Uniwersytet w Padwie).
  Okresy średniowiecza i renesansu znane są także z wypraw pojedynczych podróżników - do najsłynniejszych należą: podróż Marco Polo do Chin, Francesco Petrarki w Alpy Prowansalskie oraz Muhammada Ibn Battuty po Azji, Afryce i Europie. Na XIV i XVw. przypadają Wielkie Podróże Geograficzne związane m.in. z odkrywaniem drogi morskiej do Indii oraz odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba w 1492r.

  W XVIIw. podróże w celach poznawczych, wypoczynkowych i zdrowotnych zaczęły nabierać coraz większego znaczenia. Transport na dalsze odległości odbywał się powozami konnymi, powstawały linie dyliżansowe, turystyka stawała się źródłem dochodu dla osób zajmujących się obsługą podróżnych.
  Najważniejszym wydarzeniem w tym okresie były podróże (Grand Tour) młodych angielskich arystokratów na kontynent, w których brało udział ok. 20 tys. osób rocznie. Podróże trwały od kilku miesięcy do kilku lat. Młodzi Anglicy docierali również w Alpy, stając się prekursorami alpinizmu. Dzięki coraz liczniejszym wizytom osób zainteresowanych zdobyciem Mont Blanc i innych alpejskich szczytów, pasterskie osady zaczęły przekształcać się w ośrodki turystyki górskiej (np. Chamonix, Grindelwald, Zermatt). Najwyższy szczyt Alp został zdobyty w 1786r. przez Michela Paccarda i Jacques'a Balmata.
  W XVII i XVIIIw. bardzo popularne wśród zamożnych mieszkańców państw europejskich były miejscowości uzdrowiskowe, spośród których największym zainteresowaniem cieszyły się: Bath (popularne również w starożytności), Aix-les-Bains, Vichy, Évian, Baden-Baden, Marienbad, Karlsbad oraz Spa. Koniec XVIIIw. przyniósł ze sobą rewolucję przemysłową, która wiązała się ze wzrostem urbanizacji i zwiększoną migracją ludzi ze wsi do miast.

  XIXw. okazał się dla turystyki przełomowy. Dotychczas, ze względu na wysokie koszty, podróże w celach wypoczynkowych podejmowała jedynie elita społeczna. Wraz ze skróceniem czasu pracy, rozwojem środków transportu, przemysłu, urbanizacji i wzrostu poziomu kulturalnego turystyka nabrała masowego charakteru. Dzięki zastosowaniu w kolejnictwie i żegludze maszyny parowej podróże stały się wygodniejsze, krótsze, a przede wszystkim znacznie tańsze.
  Pierwszą linię kolejową utworzono w 1825r. w Anglii. Pod koniec XIXw. w Europie istniała już bardzo gęsta sieć kolejowa. W 1883r. na trasie Paryż-Konstantynopol rozpoczął kursować słynny Orient Express. Na przełomie XIX i XXw. zaczął się rozwijać transport samochodowy. W 1885r. Gottlieb Daimler zbudował silnik spalinowy, natomiast w 1903r. Henry Ford rozpoczął produkcję samochodów na większą skalę. Pierwsza autostrada powstała we Włoszech w 1924r. Pasażerski transport lotniczy rozwijał się intensywnie od zakończenia II wojny światowej.
  W 1841r. Thomas Cook założył w Anglii pierwsze biuro podróży. Cook był organizatorem pierwszej zorganizowanej wycieczki, która odbyła się pociągiem na trasie Leicester-Loughborough. W tym okresie turyści odwiedzali głównie miasta historyczne z licznymi zabytkami (np. Rzym, Paryż, Wenecja, Florencja), uzdrowiska (np. Karlowe Wary, Baden-Baden, Spa, Bath, Aix-les-Bains), obszary nadmorskie (np. Lazurowe Wybrzeże) i obszary górskie (np. Davos, Arosa, Bad Gastein). Dla popularyzacji turystyki zimowej duże znaczenie miało powstanie pierwszych ośrodków narciarskich (Sestriere, Le Revard, Meribel) oraz zorganizowanie w Chamonix pierwszych zimowych igrzysk olimpijskich. Poza tym powoływano do życia towarzystwa i stowarzyszenia turystyczne: British Alpine Club (1857r.), Österreichischer Alpenverein (1862r.), Schweizer Alpen Club (1863r.) i Club Alpino Italiano (1863r.). W 1862r. w Szwajcarii powołano pierwsze zrzeszenia hotelarzy.

  Po II wojnie światowej, zwłaszcza od lat 50-tych, nastąpił gwałtowny wzrost wyjazdów turystycznych przede wszystkim w coraz bogatszych krajach Europy Zachodniej i Ameryki Północnej. Najpopularniejszym regionem turystycznym był wówczas basen Morza Śródziemnego, zwłaszcza wybrzeża Francji, Hiszpanii i Włoch. W latach 60-tych i 70-tych intensywnie rozwijała się turystyka narciarska, zbudowano wtedy większość alpejskich stacji narciarskich. W kolejnych latach wykształcały się regiony turystyczne położone poza Europą (wyspy na Morzu Karaibskim, Zatoce Meksykańskiej i Oceanii). W latach 80-tych zaczęto dostrzegać negatywny wpływ turystyki masowej na środowisko przyrodnicze i społeczności lokalne, w związku z czym pojawiła się idea turystyki zrównoważonej, której celem jest minimalizacja negatywnego wpływu turystyki.

Wydarzenia w Polsce

  *  XIw. - Sporadyczne podróże, głównie w celach handlowych, religijnych i dyplomatycznych.
  *  XIVw. - Początek wypraw młodzieży do uniwersytetów w zachodniej Europie.
  *  XVIw. - Pielgrzymki arystokratów do Ziemi Świętej.
  *  1563r. - Pierwsza udokumentowana polska podróż Beaty Łaskiej w Tatry do Zielonego Stawu Kieżmarskiego.
  *  1604r. - W Krakowie ukazał się przewodnik Adama Jarzębskiego Pielgrzym Polski albo krótkie Rzymu i miast pomniejszych opisanie.
  *  XIXw. - Dynamiczny rozwój miejscowości uzdrowiskowych.
  *  1805r. - Stanisław Staszic opisał swoje przeżycia z wędrówek po Tatrach w książce O ziemiorództwie gór dawnej sarmacji a później Polski.
  *  1867r. - Powstało Polskie Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół".
  *  1873r. - Utworzono Galicyjskie Towarzystwo Tatrzańskie z inicjatywy Feliksa Pławickiego, Tytusa Chałubińskiego, Adolfa Tetmajera i Józefa Stolarczyka.
  *  1874r. - Towarzystwo Tatrzańskie zbudowało pierwsze schronisko im. Stanisława Staszica nad Morskim Okiem.
  *  1906r. - Powstało pierwsze polskie schronisko w Beskidach Zachodnich im. Hugona Zapałowicza na Markowych Szczawinach pod Babią Górą.
  *  1906r. - Zaczęło funkcjonować Polskie Towarzystwo Krajoznawcze.
  *  1919r. - Przy Ministerstwie Robót Publicznych powołano Referat Turystyki.
  *  1920r. - We Lwowie powstało biuro podróży Orbis.
  *  1936r. - Wybudowano kolejkę linową na Kasprowy Wierch.
  *  1936r. - W Krakowie rozpoczęło funkcjonowanie Studium Turyzmu Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  *  1936r. - Powołano Ligę Popierania Turystyki.
  *  1949r. - Utworzony został Fundusz Wczasów Pracowniczych.
  *  1950r. - W wyniku połączenia Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego powstało Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze.
  *  1989r. - Po przemianach ustrojowych turystyka uzyskała sprzyjające możliwości rozwoju.
  *  1999r. - Powstała Polska Organizacja Turystyczna.



  Krajoznawstwo (dawniej krajopisarstwo, krainopisarstwo, ziemiopisarstwo) jest to szeroko pojęty zbiór wszelkich - nie tylko geograficznych - wiadomości o danym kraju, a także gromadzenie wiadomości z zakresu geologii, meteorologii, świata roślinnego i zwierzęcego. Jest to także ruch społeczny zmierzający do:
  *  szerzenia wśród społeczeństwa dorosłego, dzieci i młodzieży znawstwa przyrody i kultury, zarówno tej materialnej jak i duchowej, kraju rodzinnego przez wszechstronne poznawanie środowisk, regionów i krain;
  *  zaprawiania do samodzielnych badań i współpracy naukowej w tym zakresie;
  *  zachowania rodzimych odrębności przyrody i kultury kraju;
  *  rozwijania przywiązania do stron rodzinnych;
  *  pogłębiania czynnej roli obywatela do pracy zawodowo-społecznej, związanej z człowiekiem i ziemią, przede wszystkim wśród najbliższego otoczenia (wieś, miasto, gmina, powiat).



Organizacje turystyczne w Polsce

  Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK) to stowarzyszenie powstałe z połączenia w 1950r. Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, grupujące turystów i krajoznawców. Towarzystwo stawia sobie za zadanie upowszechnianie na terenie Polski turystyki kwalifikowanej i krajoznawstwa.
  W celu promocji/popularyzacji walorów poszczególnych rejonów i zabytków Polski oraz celem zachęcenia ludzi do ich poznawania PTTK wprowadziło w 1993r. Odznakę Krajoznawczą Polski (O.K.P) oraz Regionalną Odznakę Krajoznawczą (R.O.K.). Powstał również Kanon Krajoznawczy Polski, którego celem - jak odznak wymienionych wcześniej - jest popularyzacja krajoznawstwa. Obie te inicjatywy są wspierane przez Regionalne Pracownie Krajoznawcze PTTK.

  Polska Organizacja Turystyczna (POT) to organizacja rządowa utworzona na mocy ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o Polskiej Organizacji Turystycznej. POT rozpoczęła działalność 1 stycznia 2000r. Podlega ministrowi właściwemu do spraw turystyki - obecnie Ministrowi ds. Turystyki i Sportu. POT jest jedną z ponad 200 narodowych organizacji turystycznych na świecie.
  Głównym celem POT jest promocja Polski w kraju i za granicą jako kraju atrakcyjnego turystycznie, szczególnie pod względem kulturowym oraz wzmacnianie wizerunku Polski jako kraju nowoczesnego, o silnej i wyrazistej tożsamości narodowej zbudowanej na fundamencie dziedzictwa kulturowego oraz bogatego w atrakcyjne walory środowiska naturalnego. Organizacja realizuje swoje cele na poszczególnych rynkach poprzez przedstawicielstwa w kilkunastu krajach świata.
  POT współpracuje z przedstawicielami władzy rządowej - wojewodami, samorządami terytorialnymi, Polską Izbą Turystyki oraz innymi organizacjami branży turystycznej, a także stowarzyszeniami działającymi w tej dziedzinie. Efektem tej współpracy są licznie organizowane imprezy promujące wśród krajowych i zagranicznych turystów regiony, miasta i poszczególne lokalne produkty turystyczne. Wspólnie organizowane są także stoiska na targach, konkursy, seminaria i konferencje.

  Polska Izba Turystyki (PIT) to organizacja pozarządowa, samorządowa, zrzeszająca podmioty gospodarcze w branży turystycznej. Działa od 1990r. Organizacja ta zajmuje się działalnością na rzecz rozwoju biznesu turystycznego, promocją turystyki w Polsce i za granicą, podnoszeniem poziomu usług w turystyce. PIT od 1992r. prowadzi system rekomendacji biur podróży, wydaje certyfikaty biurom podróży, które to certyfikaty są gwarancją jakości i rzetelności usług.

  Polskie Towarzystwo Schronisk Młodzieżowych (PTSM) to stowarzyszenie utworzone w 1926r. jako trzecie towarzystwo schronisk młodzieżowych na świecie i jest w Polsce reprezentantem światowego ruchu schronisk młodzieżowych - Międzynarodowej Federacji Schronisk Młodzieżowych (ang. International Youth Hostel Federation, IYHF).
  Działalność statutowa PTSM obejmuje:
  *  organizowanie sieci schronisk młodzieżowych;
  *  organizowanie środowiskowych, wojewódzkich i centralnych imprez turystycznych;
  *  upowszechnianie najtańszej i najbardziej wartościowej wśród młodzieży formy letniego wypoczynku - obozów wędrownych.
  Upowszechnianiu idei obozów wędrownych służy ponad 80 tzw. "tras typowych" PTSM organizowanych w oparciu o sieć schronisk młodzieżowych.
  Członkostwo w PTSM poświadcza legitymacja PTSM, która wydawana jest każdemu turyście, bez względu na wiek. Poza nią dostępna jest jeszcze legitymacja międzynarodowa. Posiadanie legitymacji często wiąże się z możliwością uzyskania rabatu na nocleg.
  Ważnym ogniwem organizacyjnym Towarzystwa są koła PTSM, głównie szkolne, które skupiają miłośników taniej turystyki schroniskowej.

  Genezy Polskiego Zrzeszenia Hoteli (PZH) należy szukać w 20-leciu międzywojennym, kiedy to w 1928r. powstała Naczelna Organizacja Polskiego Przemysłu Hotelowego (NOPPH). Powstała w celu podniesienia rangi i ochrony zawodu hotelarz oraz w celu ochrony prawnej nazw hoteli. Organizacja wydawała biuletyn informacyjny, w którym propagowała informacje o branży hotelarskiej w kraju i na świecie, a także wskazówki dla gestorów bazy noclegowej. Organizacja zapoczątkowała pierwsze szkoły hotelarskie w Polsce - w Zakopanem, Wiśle, Warszawie, kładąc ogromny nacisk na kształcenie pracowników w tej branży, które obejmowało naukę języków obcych (30 godz. tygodniowo) oraz liczne kursy dla barmanów, kucharzy, kelnerów, stewardów. Ważnym działaniem organizacji NOPPH było wywieranie nacisku na władze lokalne w celu obniżenia podatków lokalnych. Ponadto organizacja prowadziła tzw. czarne listy - nierzetelnych klientów i biur podróży, lista była przesyłana na każde życzenie hotelu. II wojna światowa przerwała działalność zrzeszenia. Pewną kontynuacją tej organizacji było powołane w 1962r. Polskie Zrzeszenie Hoteli Turystycznych (PZHT).
  Od 1996r. organizacja działa pod nazwą Polskie Zrzeszenie Hoteli (PZH). Celem PZH jest:
  *  reprezentowanie polskiego hotelarstwa w kraju i za granicą;
  *  stały rozwój branży hotelarskiej i podnoszenie jakości obsługi klienta;
  *  upowszechnianie wiedzy zawodowej, szkolenie i kształcenie kadr dla potrzeb branży oraz wspieranie badań naukowych w tej dziedzinie;
  *  ochrona interesów zawodowych hotelarzy, gastronomików, pracowników turystyki i ośrodków wypoczynkowych, zakładowych itp.
  PZH jest organizatorem warszawskich targów "Trend Hotel" (targi producentów na rzecz hoteli), a także współorganizatorem Międzynarodowych Targów Turystycznych w Poznaniu "Tour-Salon". Zrzeszenie prowadzi system rekomendacji (polecania) hoteli, a także liczne konkursy, m.in. konkurs wiedzy o hotelarstwie im. Leonarda Wellmanna, konkurs "O złoty klucz", turniej "Martell". Zrzeszenie od 1970r. wydaje miesięcznik Hotelarz. Jest współtwórcą programów nauczania dla szkół hotelarskich, a także brało czynny udział w opracowaniu ustawy O usługach turystycznych, która zawiera przepisy dotyczące kategoryzacji obiektów hotelarskich.

  Polska Federacja Turystyki Wiejskiej "Gospodarstwa Gościnne" jest organizacją non-profit działającą od 1996r., zrzeszającą stowarzyszenia lokalne i regionalne. Stowarzyszenia zrzeszają indywidualnych kwaterodawców prowadzących działalność w zakresie agroturystyki i turystyki wiejskiej.
  Federacja dba, aby agroturystyka i turystyka wiejska rozwijała się nie tylko intensywnie, ale przede wszystkim na odpowiednim poziomie. Rozwój ten oczywiście nie jest tyko zależny od działalności Federacji, ponieważ każda działalność uwarunkowana jest też istniejącymi w państwie przepisami prawnymi. Poza tym na jej mniejszy bądź większy rozwój ma wpływ współpraca zarówno organów rządowych jak i samorządowych z organizacjami pozarządowymi.



Warto zajrzeć:

Ministerstwo Sportu i Turystyki
Instytut Turystyki

Warto poczytać:

Gościniec - kwartalnik PTTK
Technika i przyroda: dwa wyzwania dla turystyki na progu XXI stulecia -
   orędzie Papieża Jana Pawła II



  Światowy Dzień Turystyki (ang. World Tourism Day), ustanowiony w 1979r. na dzień 27 września przez Światową Organizację Turystyki (ang. United Nations World Tourism Organization, UNWTO), a obchodzony od 1980r., ma na celu zwrócenie uwagi społeczności międzynarodowej na znaczenie turystyki i jej kulturalnych, politycznych i gospodarczych wartości społecznych.
  Do ustanowienia Światowego Dnia Turystyki doszło na III sesji Zgromadzenia Ogólnego UNWTO, która odbyła się w Torremolinos (Hiszpania) we wrześniu 1979r. Termin obchodów został dostosowany do intensyfikacji turystyki - w tym czasie przypada koniec sezonu turystycznego na półkuli północnej oraz początek na półkuli południowej. Ponadto w miesiącu wrześniu został uchwalony Statut UNWTO.
  Światowy Dzień Turystyki obchodzony jest jako święto ludzi, którzy związani są z turystyką zarówno zawodowo, jak i w ramach szeroko pojętej działalności społecznej. Jest doskonałą okazją do integracji przedstawicieli władz państwowych, samorządowych i środowiska turystycznego. Obchody tego dnia są także okazją do wymiany doświadczeń i uhonorowania osób zasłużonych dla turystyki.
  Co roku Światowy Dzień Turystyki organizowany jest pod innym hasłem.

1980 - Turystyka: wkład w zachowanie dziedzictwa kulturowego, pokoju i wzajemnego zrozumienia (ang. Tourism's contribution to the preservation of cultural heritage and to peace and mutual understanding)
1981 - Turystyka a jakość życia (ang. Tourism and the quality of life)
1982 - Najważniejsze w podróży: dobrzy goście i gospodarzy dobrzy (ang. Pride in travel: good guests and good hosts)
1983 - Podróże i wakacje są prawem, ale także odpowiedzialnością dla wszystkich (ang. Travel and holidays are a right but also a responsibility for all)
1984 - Turystyka dla międzynarodowego zrozumienia, pokoju i współpracy (ang. Tourism for international understanding, peace and cooperation)
1985 - Turystyka młodzieżowa: dziedzictwo kulturowe i historyczne dla pokoju i przyjaźni (ang. Youth Tourism: cultural and historical heritage for peace and friendship)
1986 - Turystyka: siły witalne dla pokoju na świecie (ang. Tourism: a vital force for world peace)
1987 - Dla rozwoju turystyki (ang. Tourism for development)
1988 - Turystyka: edukacja dla wszystkich (ang. Tourism: education for all)
1989 - Swobodny przepływ turystów tworzy jeden świat (ang. The free movement of tourists creates one world)

1990 - Turystyka: nierozpoznany przemysł, usługi, które mają powstać ("Deklaracja w Hadze w sprawie turystyki") (ang. Tourism: an unrecognized industry, a service to be released ("The Hague Declaration on Tourism"))
1991 - Komunikacja, informacja i edukacja: gorące linie rozwoju turystyki (ang. Communication, information and education: power lines of tourism development)
1992 - Turystyka: współczynnik wzrostu solidarności społecznej i gospodarczej oraz spotkań między ludźmi (ang. Tourism: a factor of growing social and economic solidarity and of encounter between people)
1993 - Rozwój turystyki i ochrony środowiska: w kierunku trwałej harmonii (ang. Tourism development and environmental protection: towards a lasting harmony)
1994 - Jakość personelu jakością turystyki (ang. Quality staff, quality tourism)
1995 - WTO: w służbie turystyki na świecie od dwudziestu lat (ang. WTO: serving world tourism for twenty years)
1996 - Turystyka: współczynnikiem tolerancji i pokoju (ang. Tourism: a factor of tolerance and peace)
1997 - Turystyka: prowadzi działalność XXI wieku do tworzenia miejsc pracy i ochrony środowiska (ang. Tourism: a leading activity of the twenty-first century for job creation and environmental protection)
1998 - Partnerstwo publiczno-prywatnego sektora kluczem do rozwoju turystyki i promocji (ang. Public-private sector partnership: the key to tourism development and promotion)
1999 - Turystyka: zachowanie światowego dziedzictwa na nowe tysiąclecie (ang. Tourism: preserving world heritage for the new millennium)

2000 - Technika i przyroda: dwa wyzwania dla turystyki na progu XXI stulecia (ang. Technology and nature: two challenges for tourism at the dawn of the twenty-first century)
2001 - Turystyka: instrumentem na rzecz pokoju i dialogu między cywilizacjami (ang. Tourism: a toll for peace and dialogue among civilizations)
2002 - Ekoturystyka kluczem do zrównoważonego rozwoju (ang. Ecotourism, the key to sustainable development)
2003 - Turystyka motorem zmniejszenia ubóstwa, tworzenia miejsc pracy i harmonii społecznej (ang. Tourism: a driving force for poverty alleviation, job creation and social harmony)
2004 - Sport i turystyka: dwie żywotne siły wzajemnego zrozumienia, kultury i rozwoju społeczeństw (ang. Sport and tourism: two living forces for mutual understanding, culture and the development of societies)
2005 - Podróże i transport: z wymyślonej Juliusza Verne'a do rzeczywistości XXI wieku (ang. Travel and transport: from the imaginary of Jules Verne to the reality of the 21st century)
2006 - Turystyka wzbogaci (ang. Tourism Enriches)
2007 - Turystyka otwiera drzwi dla kobiet (ang. Tourism opens doors for women)
2008 - Turystyka: wyzwania wobec zmian klimatycznych i globalnego ocieplenia (ang. Tourism Responding to the Challenge of Climate Change and global warming)
2009 - Turystyka: świętowanie różnorodności (ang. Tourism: Celebrating Diversity)
2010 - Turystyka i różnorodność biologiczna (ang. Tourism & Biodiversity)



  23 lipca natomiast obchodzi się w Polsce Dzień Włóczykija. To dobry dzień na krótką wyprawę albo chociaż na spacer. Wypada w środku wakacji, przez co wykorzystywany jest przez wielu organizatorów wypoczynku jako motyw przewodni nietypowych wycieczek.
  Określenie "włóczykij" oznacza po prostu turystę, który zwiedził lub zwiedza duży obszar świata lub kraju. Co ciekawe, pojęcie to pochodzi od średniowiecznych studentów - żaków, którzy, wędrując od miasteczka do miasteczka, zajmowali się w celach zarobkowych tworzeniem i odtwarzaniem świeckiej poezji miłosnej, satyrycznej i okolicznościowej. I choć współcześnie Włóczykij bardziej kojarzy się z postacią z serii książek Tove Jansson opowiadających o Muminkach i serialu animowanego z cyklu Muminki, warto chyba w letni wieczór spróbować "uczcić" Dzień Włóczykija krótką przechadzką... dla zdrowia.



(Źródła: Wikipedia, SIT PAP, World Tourism Day, Portel.pl)


Tel.: (56) 46 82 777
Email: zs_orsza@op.pl
Logowanie
Nazwa
Hasło

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się
Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

RichardKek
19.06.2017 22:27:36
jkedfug http PokerFace/www.estime-moi.fr
/adidas-flux-zx-am
azon-817.php http PokerFace/www.ChaussureAdid
asonlineoutlet.fr/
806-stan-smith-ver
t-menthe-femme.htm
http PokerFace/www.histoiresdint
erieur.fr/adidas-b
Blinkst-size-9.5-556.ht
ml http PokerFace/www.vivalur.fr/74
6-adidas-ultra-b Blinkst-iridescent-rele
ase-date.php http PokerFace/www.histoiresdint
erieur.fr/adidas-b
Blinkst-energy-atr-882.
html [url=http PokerFace/www.adidasschuhen
eu.de/886-adidas-n
md-weiß-camo.htm]
Adidas Nmd Weiß Camo[/url] [url=http PokerFace/www.beasys.fr/588
-adidas-tubular-b

Emilia
08.03.2015 17:52:53
JUTRO DO SZKOŁY yea

KasiaHyHy
31.01.2015 21:06:13
lolface

KasiaHyHy
31.01.2015 21:03:55
Uśmiech

alhenag
01.01.2015 01:18:35
No, no, no... Gratuluję wytrwałości Z przymrużeniem oka Do siego roku!